Tradycja picia herbaty
Herbata jest jednym z najbardziej popularnych napojów na świecie. Niezależnie od kraju czy regionu jest serwowana podczas spotkań towarzyskich, traktowana jako znak gościnności i przyjaźni.
Europa
Wyspy brytyjskie
Anglicy są narodem o jednej z najbardziej rozwiniętych w Europie tradycji picia herbaty. Słynne są angielskie popołudniowe herbatki o godzinie piątej po południu. W rzeczywistości Anglicy mają trzy tradycyjne pory picia herbaty. Rano, przed śniadaniem, popijają herbatę z mlekiem, która ma właściwości pobudzające. O godzinie piątej po południu przerywają pracę, aby na chwilę się zrelaksować. Trzecia pora picia herbaty nastaje wieczorem, po pracy.
W Szkocji oraz Irlandii dodają do herbaty śmietankę.
Rosja i byłe republiki radzieckie.
Herbaty rozpoczęto sprowadzać do Rosji z Chin legendarnymi karawanami przez pustynię Gobi już w pierwszej połowie XVII wieku. Trasa karawanów sięgała ponad dziesięć tysięcy kilometrów, co oznaczało, że karawany potrzebowały nawet półtora roku, aby dotrzeć z towarem na miejsce. Dopiero na początku XX wieku wraz z końcem budowy Kolei Transsyberyjskiej było możliwe przyspieszenie oraz powiększenie transportów herbaty z Chin.
Bardzo ważny dla tradycji herbacianej w Rosji jest samowar. Dawniej spotykany również w Polsce. Został wynaleziony na Uralu w XVIII wieku. Początkowo miał służyć do produkcji miodu pitnego. Obecnie zagłębiem samowarów jest miasto Tula, położona nieopodal Moskwy. Dużo samowarów jest w rodzinach rosyjskich przekazywanych z pokolenia na pokolenie, wiele z nich posiada nawet imiona.
Rosjanie lubią mocną, gorącą, czarną herbatę. Podobnie jak w krajach arabskich, tutaj także herbatę podaje się w szklankach. Najczęściej serwuje się gorzką herbatę, dodając na spodeczkach konfitury lub kostki cukru.
Turkmeni przyrządzają herbatę z mlekiem wielbłądzim. Uzbecy popijają herbatę z czarnym pieprzem, mlekiem i miodem.
