Słowniczek
Zen
Buddyjska sekta medytacyjna przeniesiona w 1191 roku przez mnicha Eisai z Chin do Japonii. Wyznawcy Zen uważali, że osiągnięcie zespolenia z Buddą może nastąpić w drodze medytacji i kontemplacji. Niektóre elementy zen znalazły się w japońskiej ceremonii herbacianej. (Temae) Patrz: Japońska ceremonia herbaciana.
Zielona herbata
Herbata niefermentowana, której wysuszone liście mogą mieć kolor od srebrzystozielonego z matowym połyskiem, do ciemnozielonego lub oliwkowego. Świeżo zebrane liście poddaje się więdnięciu, a następnie parowaniu, zwijaniu i suszeniu. Przy tradycyjnej metodzie produkowania herbaty zielonej świeże, zielone liście rozsypuje się cienką warstwą na bambusowych stołach i wystawia się je przez godzinę lub dwie na działanie słońca lub podgrzewa gorącym powietrzem. Następnie, w wyniku mieszania ręcznego liście stają się wilgotne i miękkie, by można je było zwijać. Po godzinie lub dwóch liście są matowe i nie przechodzą dalszych zmian.
Związki garbnikowe
patrz: Garbniki.
Związki nieorganiczne
W herbacie znajdują się następujące związki nieorganiczne: sole żelaza, magnez, mangan, sód, krzem, potas, wapń, fosfor oraz mikroelementy: fluor, jod, miedź, złoto i in. Wszystkie te związki rozpuszczają się w wodzie i przechodzą do naparu. Fluor i jod zawarte w herbacie mają właściwości antysklerotyczne, a potas pomaga w utrzymaniu normalnej czynności układu sercowo-naczyniowego.
