Rodzaje herbaty

Herbata, którą pijemy na co dzień, choć występuje w wielu odmianach, wytwarzana jest z liści tego samego herbacianego krzewu. Sekret różnorodności gatunków, tkwi tak naprawdę w sposobie obróbki zebranych liści. W zależności od tego, jakim procesom zostaną one poddane, dadzą w efekcie herbatę o charakterystycznym zabarwieniu, smaku i składzie.

Herbata czarna
Obecnie najpopularniejszy rodzaj herbaty w Europie. Powstaje w wyniku procesów więdnięcia, skręcania, fermentacji i suszenia (dokładnie w tej kolejności). Według legendy, powstała przypadkiem, kiedy podczas transportu statkiem do Anglii, ładunek zielonej herbaty zamókł i w rezultacie uległ fermentacji.
Najbardziej popularne gatunki czarnej herbaty to:

Yunnan – pochodząca z Chin, swoją nazwę zawdzięcza prowincji, w której jest uprawiana i która jest uważana za kolebkę herbaty

Assam – tradycyjna indyjska herbata o mocnym smaku i miedzianym kolorze naparu

Darjeeling – herbata indyjska, o wyjątkowo delikatnym smaku. Często nazywana jest szampanem wśród herbat. Najlepsza jest bez jakichkolwiek dodatków, które mogłoby ten wyjątkowy smak popsuć (np. dolewanie mleka)

Ceylon – herbata produkowana na Sri Lance, ma wyrazisty smak i czerwono-brązowy kolor naparu.

Herbata zielona
W przeciwieństwie do herbaty czarnej, w trakcie jej produkcji pominięty jest etap fermentacji, a jej liście poddawane są przez 30-45 sekund działaniu pary wodnej. Dzięki temu zachowują więcej dobroczynnych substancji, takich jak witamina C czy minerały. Aby ich nie zniszczyć herbata zielona powinna być zaparzana wodą o temperaturze 85-90°C, a nie wrzątkiem (100°C) jak to czynimy z herbatą czarną.
Suszenie zielonej herbaty w bardzo wysokiej temperaturze (tzw. wypalanie) nadaje jej specyficzny smak i aromat, jak również umożliwia dłuższe przechowywanie.
Najpopularniejsze gatunki zielonej herbaty to:

genmaicha – wytwarzana w Japonii, jej charakterystyczny smak wynika z pomieszania herbaty właściwiej z ziarenkami brązowego, prażonego ryżu

gunpowder – chińska zielona herbata, o charakterystycznie zwiniętych w kulki liściach, którym zawdzięcza swoja nazwę (proch strzelniczy). Podczas parzenia liście rozwijają się, dając zielonkawo-miedziany napar o lekko cierpkim smaku.

sencha – japońska herbata o długich, dość grubych liściach. Zawiera dużą dawkę witaminy C.

gyokuro - japońska kropla rosy, liście w postaci spiczasto zakończonych, szmaragdowych igieł dające żółtozielony napar. Krzaki przed zbiorami są prawie całkowicie okryte od słońca, dlatego liście są ciemnozielone z dużą ilością chlorofilu a małą ilością taniny.

Herbata biała
Uzyskuje się ją wyłącznie z pąków liściowych. Jej ojczyzną są plantacje położone w chińskiej prowincji Fu-Tien. Produkcja białej herbaty jest limitowana i odbywa się według rygorystycznie przestrzeganej, tradycyjnej metody. Więdnięcie i schnięcie herbaty białej jest w tym procesie w pełni naturalne, co wpływa na jej nieco inny wygląd i bukiet smakowo-zapachowy. Napar jest wyraźnie jaśniejszy niż herbat zielonych. Herbata biała zawiera też najwięcej teiny w porównaniu do wszystkich odmian, co sprawia, że ma bardzo silne właściwości orzeźwiające i pobudzające. Jej niewielkie domieszki wyraźnie poprawiają smak i bukiet herbat czarnych.
Pai Mu Tan - ze specjalnych krzewów herbacianych Big White zbierane są wyłącznie pączki.

Herbata czerwona (Oolong, puszong, Pu-erh)
Ze względu na sposób produkcji, zwana czasem ‘niedofermentowaną’ lub ‘półfermentowaną’. Zerwane liście poddaje się suszeniu, a następnie wrzuca do bambusowych koszy i potrząsa w celu otarcia brzegów. Następnie liście są fermentowane, ale w przeciwieństwie do herbaty czarnej, fermentacja jest tutaj krótka, przez co herbata zachowuje więcej dobroczynnych składników. W zależności od czasu trwania fermentacji otrzymujemy różne rodzaje herbaty czerwonej: pu-erh, oolong itp.

Herbata Mate (tzw. Yerba Mate)
Jest to dość wyjątkowa odmiana, pochodząca z Ameryki Południowej, a dokładniej z Argentyny. Napar powstaje z liści ostrokrzewu paragwajskiego. Zawiera, podobnie jak herbata zielona, wiele cennych witamin i składników mineralnych. Yerba Mate podnosi sprawność, zarówno fizyczną jak i intelektualną, wzmaga koncentrację i rozjaśnia umysł. Ponadto pomaga regulować przemianę materii i zwiększa odporność organizmu. Jest zalecana podczas odchudzania, ponieważ dzięki zawartym odżywczym substancjom, niweluje uczucie głodu. Do parzenia i picia Yerba Mate używa się specjalnych naczyń wykonanych z tykwy lub twardego drewna.

Herbata żółta
Jest przygotowywana z najmłodszych pędów i pączków liści, które ulegają częściowej (nie więcej niż 12 - 15%) fermentacji podczas procesu zwijania. Jest ona zbliżona do herbaty zielonej najwyższej jakości. W Chinach nazywana była "herbatą cesarską", ponieważ jej używanie zastrzeżone było tylko dla dworu cesarskiego oraz potrzeb niektórych ceremonii religijnych. W Europie jest ona prawie nieznana i niemal niedostępna w handlu. Zasady parzenia są takie same, jak w przypadku zielonych herbat chińskich.

Herbaty aromatyzowane
Herbatą aromatyzowaną możemy nazywać taką, która zawiera liście Camellia sinensis lub assamica, a podczas blendowania (mieszania) zostały do niej dodane suszone owoce, przyprawy korzenne lub ziołowe, płatki kwiatów lub esencje/aromaty owocowe. Do aromatyzacji nadają się wszystkie rodzaje herbat, a szczególnie - herbata zielona.
Niektóre z herbat mają naturalny aromat, ponieważ rosną np. wśród dzikich orchidei, inne przejmują zapach kwitnących drzew owocowych. Jednak najczęściej do herbat dodaje się różnego rodzaju aromaty owocowe lub soki w proszku.
Z dodatków urozmaicających smak stosuje się między innymi kwiaty jaśminu, róży, bławatka lub malwy oraz kawałki suszonych owoców, m.in. mango, ananasa, pomarańczy, wiśni, czarnej porzeczki, jabłek czy truskawek. Smak herbat można wzbogacać dodając skórki owoców cytrusowych (np. cytryny lub pomarańczy). Popularnym dodatkiem jest także trawa cytrynowa. Do aromatyzowania służą też przyprawy korzenne takie jak: imbir, wanilia, cynamon czy żeń-szeń, a także zioła – rumianek i mięta.

Najsłynniejszą obecnie czarną herbatą aromatyzowaną jest Earl Grey zawierająca olejek bergamoty. Bergamota to owoc cytrusowy, krewny dzikiej gorzkiej pomarańczy. Nadaje ona lekko cytrusowy smak charakterystyczny dla Earl Grey’a.

Obsluga informatyczna - Strona hostowana przez Support OnLine