Historia herbaty

2737 p.n.e. Herbata została po raz pierwszy odkryta w Chinach przez Drugiego Cesarza, Shen Nung, znanego jako Boski Uzdrowiciel.

350 n.e. Pierwszy opis spożywania herbaty zostaje zapisany w chińskim słowniku.

400 - 600 Zapotrzebowanie na herbatę wzrasta. Zamiast zbierać liście z dzikich drzew, rolnicy zaczęli opracowywać sposoby na uprawianie herbaty. Herbatę zwykle formowano w opiekane bryły, które potem rozbijano na małe kawałki i umieszczano w porcelanowych kociołkach. Po zalaniu wrzątkiem, dodawano cebulę, przyprawy, imbir lub pomarańczę, co dawało wiele regionalnych odmian.

479 Tureccy handlarze zaczęli kupować herbatę na granicy z Mongolią.

618-906 Powstaje Klasyczna Herbaciana Szkoła Tang. Sproszkowana herbata stała się modna w tamtych czasach. Szlachta uczyniła jej spożywanie popularnym hobby. Karawany woziły herbatę Jedwabnym Szlakiem, handlując z Indiami, Turcją i Rosją.

780 Poeta Lu Yu napisał pierwszą księgę herbaty, co uczyniło go żywym świętym i zapewniło patronat samego Cesarza. Księga opisuje metody uprawy i przyrządzania herbaty.

805 Buddyjski mnich Saicho przyniósł nasiona herbaty z Chin do Japonii.

960-1280 Dynastia Sung. Przepiękne ceramiczne akcesoria do herbaty były wytwarzane w tamtym okresie. Ciemnoniebieska, czarna i brązowa ceramika, która kontrastowała z żywą zielenią ubijanej herbaty, była najbardziej popularna.

1101-1125 Cesarz Hui Tsung opisał najlepsze sposoby przyrządzania ubijanej herbaty. Jako zagorzały mecenas przemysłu herbacianego, urządzał zawody, w których dworzanie rozpoznawali różne rodzaje herbaty. Legenda głosi, że przez swoją obsesję na punkcie herbaty prawie nie zauważył Mongołów, którzy obalili jego imperium. Podczas jego rządów, herbaciarnie budowane w naturalnym otoczeniu stały się popularne wśród Chińczyków.

1191 Eisai Myoan, mnich, który sprowadził buddyjską religię Zen do Japonii, wrócił z podróży do Chin z nasionami herbaty, które zasadził na terenach swojej świątyni w pobliżu Kioto. Eisai eksperymentował z różnymi sposobami parzenia herbaty, w końcu wybierając chińską herbatę ubijaną.

1206 - 1368 Dynastia Yuan. Dżyngis-chan i Kubilaj-chan podbili chińskie terytoria i ustanowili rządy dynastii mongolskiej na ponad stulecie. Herbata stała się zwyczajnym napojem, nigdy nie odzyskując statusu, jakim cieszyła się onegdaj. Kiedy Marco Polo przybył do Mongolii, nawet nie zapoznano go z herbatą.

1211 W Japonii Eisai napisał krótką książkę o herbacie, jeszcze bardziej zwiększając jej popularność.

1368-1644 Dynastia Ming. Pojawia się nowa metoda parzenia polegająca na moczeniu całych liści w wodzie. Powstały w ten sposób blady płyn wymusił konieczność używania ceramiki o jaśniejszym kolorze, niż powszechnie używana w przeszłości. Zaczynają być popularne naczynia do herbaty w kolorze białym i złamanej bieli. Pojawiły się pierwsze dzbanki Yixing.

1422-1502 Została stworzona Japońska ceremonia picia herbaty przez kapłana Zen Muratę Shuko, który swoje życie poświęcił herbacie. Ceremonię nazwano Cha No Yu, co oznacza „gorąca woda na herbatę”.

1610 Holendrzy sprowadzali herbatę z Chin do Europy, wymieniając ją za suszoną szałwię.

1618 Chiński ambasadorzy podarowali carowi Aleksemu kilka skrzyń herbaty.

1657 Herbatę po raz pierwszy zaczęto sprzedawać w Anglii w Herbaciarni Garway’a w Londynie.

1661 Tajwańczycy zaczęli pić dziką herbatę.

1662 Karol II pojął za żonę księżniczkę portugalską Katarzynę Bragança. Oboje pili herbatę, w ten sposób tworząc nową modę. Jej popularność wśród arystokracji sprawiła, że napoje alkoholowe straciły swoich amatorów.

1669 Do Anglii przywieziono prawie 75 kg herbaty.

1689 Handlarze z trzystoma wielbłądami przemierzyli prawie 7000 km do Chin i z powrotem, aby zaspokoić zapotrzebowanie Rosji. Wyprawa zajęła im szesnaście miesięcy.

1697 Na Tajwanie osadnicy z okręgu Nantou na wyspie Formosa uprawiali pierwsze udomowione krzewy. Holenderskie statki zawiozły herbatę do Persji, pierwszy przypadek eksportu tajwańskiej herbaty.

1705 Roczny import herbaty do Anglii wzrósł do około 400 ton.

1710 Zamożni amerykańscy koloniści zasmakowali w herbacie.

1773 Herbatka Bostońska, protest przeciwko wysokim podatkom nałożonym przez Anglię na herbatę, rozpoczęła wojnę o niepodległość amerykańskich kolonii. Pod osłoną nocy, koloniści przebrani za Indian weszli na pokład statków Kompanii Wschodnioindyjskiej w Porcie Boston. Otworzyli skrzynie z herbatą i wysypali ich zawartość do wody. Do podobnych, mniej znanych incydentów doszło w innych miejscach wzdłuż całego wybrzeża.

1776 Anglia wysłała pierwszy ładunek opium do Chin. Uzależnienie Chińczyków od opium pomogło sfinansować narastający popyt na herbatę w Anglii. Wymiana gotówki za narkotyk wzrastała do rozpoczęcia wojny opiumowej w 1839 r.

1835 Kompania Wschodnioindyjska założyła eksperymentalne plantacje herbaty w prowincji Assam w Indiach.

1834 Edykt chińskiego cesarza zamknął wszystkie chińskie porty dla zagranicznych statków do końca wojny opiumowej w 1842 r.

1838 Niewielka ilość nowej herbaty z Indii została wysłana do Anglii, gdzie przyjęto ją z uznaniem.

1840 Klipery, budowane w Ameryce, przyspieszyły transport herbaty do Ameryki i Europy, ożywiając tępo handlu. Niektóre statki odbywały podróż z Hongkongu do Londynu w dziewięćdziesiąt pięć dni. Wyścigi do Londynu stały się codziennością; przemytnicy i łamacze blokady również korzystali ze zwiększonej prędkości żeglugi.

1856 Herbata została zasadzona w wielu obszarach w prowincji Darjeeling.

1857 Plantacje herbaty zostały utworzone na Cejlonie, lecz ich produkt nie był eksportowany aż do lat 1970-tych.

1869 Śmiertelny wirus doszczętnie zniszczył plon kawy na Cejlonie, zmieniając preferencję z kawy na herbatę.

1869 Otwarto Kanał Sueski, co sprawiło, że podróż do Chin stała się krótsza i bardziej opłacalna za pomocą statku parowego.

1870 Firma Twining z Anglii zaczęła produkować mieszanki herbaty według konsystencji.

1900 Kolej Transsyberyjska uczyniła transport do Rosji tańszym i szybszym. Jawa również stała się ważnym producentem.

1904 Richard Blechynden stworzył mrożoną herbatę na potrzeby Ogólnoświatowych Targów w St. Louis.

1908 Thomas Sullivan wynalazł torebki na herbatę w Nowym Jorku, wysyłając doklientów herbatę w jedwabnych torebkach, które przez pomyłkę zanurzano bez otwierania.

1910 Sumatra, w Indonezji hoduje i eksportuje herbatę. Niedługo potem herbatę zaczęto uprawiać w Kenii i innych częściach Afryki.

1970 Rząd Tajwański zachęca społeczeństwo do picia herbaty, ożywiając w ten sposób kulturę herbacianą na wyspie.

Obsluga informatyczna - Strona hostowana przez Support OnLine